Diary week 37: treurigste dagboekje ooit

Afgelopen week was mijn tweede week op stage. Nog 18 weken te gaan dus! Ja, begin maar alvast met aftellen, want vanaf dan zullen m’n dagboekjes weer wat boeiender zijn. Toen ik net de foto’s voor dit artikel uploadde, schrok ik een beetje. Het zijn er maar liefst 14, met name foodfoto’s.. Bij dezen presenteer ik jullie het treurigste dagboekje ooit, omdat ik afgelopen week grotendeels op een kantoor doorbracht en die foto’s zijn maar saai.

Het leukste moment van de dag: de lunch! Ik lunch op mijn stage, wat niet alleen scheelt in de boodschappen maar ook in gedoe. Kan ik ’s ochtends net even wat langer in bed blijven liggen. We hebben altijd een vet uitgebreide lunch met allerlei soorten hummus en groentes, lekker!

’s Avonds maakte ik noedels, met kipstuckjes van Vivera. Ondanks dat ik klaar ben met m’n Veggie Challenge en nu niet volledig vegetarisch eet, merk ik dat ik onbewust toch in dat patroon blijf zitten. Zolang het niet voelt als ‘dwang’ maar het gewoon vanzelf gaat lijkt me dit de beste optie.

Dinsdag zit ik weer de hele dag op kantoor, waar m’n collega d’r homemade smoothie uit een emmer drinkt.. haha. We zijn op dit moment o.a. druk bezig met het opzetten van een marketingcampagne voor een seminar dat mijn stagebedrijf organiseert. Het seminar gaat over generatie Z en is gratis toegankelijk (oh en pssst je krijgt een gratis Greenstory notitieboekje als goodiebag!). Het event is de 23e, wil je op de hoogte blijven check dan even de event pagina op Facebook.

’s Avonds ging ik een hapje eten met een klasgenootje, ook hier ging ik (onbewust) weer voor een vegetarische pasta. Het was leuk om even bij te kletsen en om haar ervaringen van haar stage te horen. Wel gek, de afgelopen twee jaar heb ik bijna al m’n projecten en verslagen met haar gedaan, dus het voelt gek om nu niet op haar terug te kunnen vallen.

Toen ik thuis kwam lag er een pakketje voor me: de Passion Planner! Naar aanleiding van mijn blog over planners en agenda’s heb ik toch gekozen voor de Passion Planner. Hij is wel een stukje groter dan ik dacht haha, best een lomp ding. Hij is ‘undated’, dus ik kan erin beginnen wanneer ik wil. Ik wacht er denk ik nog even mee tot ik wat meer tijd heb om ‘m rustig in te vullen.

De rest van de week was best wel saai. Het was donker, het regende de hele dag en na een lange dag stage plofte ik op de bank onder een dekentje voor de tv. That’s about it. Wat saai he? Is dit dan het leven wat me na mijn diploma wacht?

Gelukkig werd het vrijdag eindelijk beter weer. Blauwe lucht, die had ik lang niet meer gezien!

’s Avonds ging ik naar de bioscoop en zag ik ‘mother!’, een film waar ik wel naar had uitgekeken. Maar wat kunnen trailers misleiden zeg.. waar je tegenwoordig beter de trailer niet kijkt omdat hij de hele film al verklapt maakt dat bij mother! niets uit.

De film heeft een goede boodschap maar deze wordt op een gruwelijke manier verteld. Wat was deze film een kwelling om te kijken zeg, ik heb me helemaal doodgeërgerd. Ergens wel briljant, want dat is precies de boodschap die de film wil overbrengen maar jeetje – wat een hel was deze film. Heeft een van jullie ‘m al gezien?

Zaterdag was een beetje een off day. Hij begon goed: ik sliep uit, poetste de keuken, deed de was en stofzuigde het huis. Ik maakte een soepje van de zoete aardappelen die anders weggegooid zouden worden en vroor gelijk een voorraadje in. Tot zover de goede huisvrouw. Wat een saaie dag eigenlijk he?

Aan de ene kant zorgt m’n stage voor ritme en structuur waar ik veel baat bij heb, maar het zorgt tegelijkertijd ook voor een saai leven. Ook miste ik m’n Favoriete Belg heel erg, die zit weer 3 weken in Zuid-Frankrijk te werken op het surfkamp. Allemaal leuk en aardig maar op gegeven moment ben je wel uitgesurfd toch??? Haha, nog 1 weekje volhouden..

Uit extreme luiheid (en eigenlijk ook nieuwsgierigheid) deed ik het volgende: ik bestelde eten bij de mac. Ja echt: er werd een burger bij me bezorgd, inclusief milkshake. Ik had gelezen dat McDonald’s vanaf nu ook in Utrecht ging bezorgen en ik vond het zo bizar dat ik het moest proberen. Alles kwam goed aan, de frietjes waren nog prima warm. Dit is wel gevaarlijk hoor… haha. Lekker ook dat het eerste vlees dat ik na ruim 4 weken at van de McDonald’s was.

Ik maakte m’n zaterdagavond compleet door de kaarsjes aan te steken en… te strijken. Ik denk dat ik nu alvast ga kijken of er zaterdag niet een of ander leuk feestje is, volgend weekend moet echt anders want ik werd hier zelf ook een beetje depressief van haha.

’s Avonds keek ik de foute chickflick #RealityHigh, een typische highschool romkom met heel veel drama. Stiekem best wel leuk.

Gelukkig was zondag weer veel beter! Het zonnetje scheen weer, ik ontbeet met drie boterhammen met pindakaas en las wat blogjes..

’s Middags bakte ik haverkoekjes, voor op stage. Ik krijg in de middag altijd zo’n vreetkick, deze koekjes lijken me daar perfect voor.

De rest van de middag zat ik met Maura bij Het Gegeven Paard, het café van Tivoli. We dronken fancy limonades en bestelden er nachos bij, yum. Een beetje sociaal contact deed me goed :’).

Omdat de chickflick van de dag ervoor me goed was bevallen keek ik er nog een: You Get Me, ook een Netflix Original. Deze was iets duisterder, maar nog steeds vermakelijk.

En dat was mijn week! Ik merk dat het best pittig is om mijn blog bij te houden naast de 40 uur stage, al staan er voor deze week weer 2 nieuwe artikels klaar. Het is namelijk ook wel een fijne uitlaatklep. Hoewel ik redelijk in een ritme ben gekomen door mijn stage (ik ga uit verveling zo vroeg naar bed dat ik bijna elke nacht 8 uur slaap woehoe) hoop ik dat er komende week weer wat leuke dingen op de planning staan. Misschien werkt minder ritme toch beter voor mij ;-)

Gerelateerd

11 reacties op “Diary week 37: treurigste dagboekje ooit

  1. Feit is dat je met een fulltime baan iets minder tijd hebt voor spannende dingen, maar na een tijdje heb je wel meer energie om ’s avonds leuke dingen te doen. Verder moet je het dan hebben van je vrije dagen, weekenden en vakanties. Maar je kunt na je studie altijd kiezen voot freelancen of iets minder uur werken. Ik werk inmiddels al 6 jaar (omg) en inmiddels is het niet meer zo ‘lastig’. Toen ik net werkte, kende ik nog zoveel studerende mensen en ik was best jaloers. Tijd dat je Belg terugkomt vind ik ;-) Inmiddels werkt iedereen om me heen. Ik werk gelukkig geen 40 uur, dat scheelt ook al iets.

    1. Ja ik vind het dus niet eens zo zwaar, ik ben niet echt moe. Ik heb juist dat ik om 19:00 m’n bordje leeg heb en de afwas heb gedaan en dan denk: ok, en nu? Dan heb ik in principe nog 3 uur om iets leuks te doen voordat ik ga slapen. Normaal had ik nog huiswerk te doen of kon ik aan m’n blog werken maar na al 8 uur naar een scherm te hebben gestaard heb ik daar dan geen zin in.. Zo gek haha. Ik probeer nu wat vaker in m’n avonden met vrienden af te spreken, maar het blijft toch een stuk saaier!

  2. Met een beetje burgerlijkheid is ook niets mis maar ik kijk echt weer uit naar de vakantie waar ik weer wat meer tijd voor mezelf heb. Stage kan je tijd zo opslokken. Fijne week!

  3. Heel herkenbaar dat je met stage in een dip valt. Ik moest daar in het begin ook heel erg aan wennen, maar echt; het went, die leuke dingen komen vanzelf weer! Ben overigens wél onder de indruk van McDonalds, vooral dat het eten nog warm was. Hopelijk komen ze snel met de bezorgservice naar mijn stad haha!

  4. Jaa ik ben heeel benieuwd naar Mother maar durf ook niet zo goed haha.. Misschien moet ik mar gaan met de vriendin die ook met droge ogen Black Swan kon kijken. Wat betreft je ergeren aan films heb ik me laatst de hele film kapot zitten ergeren aan de mannelijke hoofdpersoon in My Cousin Rachel. Wel een aanrader verder, haha! En trailers kijk ik ook niet meer want dan heb je het leukste uit de film vaak al gezien voor mijn gevoel. Fijn weekend!

    1. Haha ja ik weet nog zooo goed dat ik samen met m’n eerste vriendje (helemaal aan het begin ook) ‘lekker romantisch’ naar de bioscoop ging.. jezus wat een huiver was Black Swan haha. Wel mooi overigens, mother! is ook gruwelijk maar dat kan ik nog wel aan, ik vond vooral het ‘ergerlijke’ lastig om mee om te gaan haha..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *