De belangrijkste lessen die ik leerde uit het boek Generatie Ei

generatie ei

Afgelopen maand kwam het boek ‘Generatie Ei‘ uit, een boek over falen, hoge verwachtingen en keuzestress geschreven door ervaringsdeskundige Rosa Surachno. Rosa (1993) behoort zelf tot generatie Y en was ook altijd maar druk met honderden dingen. Uiteindelijk werd dat haar te veel en kreeg ze een burn out. In dit boek gaat ze op zoek naar de achterliggende oorzaken en komt ze (gelukkig!) met duidelijk handvatten en tips om die burn out te voorkomen.

Generatie ei: dat ben jij!

Grote kans dat jij ook binnen generatie y (geboren tussen 1985 en 2000) valt. Uit mijn blog enquete bleek namelijk dat de grootste groep van mijn lezers tussen de 25 en de 30 is. Generatie Y zou lui, verwend en vooral heel erg narcistisch zijn. We hebben alle kansen van onze ouders gekregen, en nog verprutsen we ze.

Toch krijg ik, wanneer ik om me heen kijk, een heel ander beeld van generatie Y. Mijn generatie genoten zijn vaak ambitieuze en harde werkers. Ze doen meerdere studies (tegelijk), zitten bij allerlei clubjes en commissies, werken er als freelancer naast of doen allerlei onbetaalde stages (oh nee, ‘werkervaringsplek’ heet dat) om een zo goed mogelijk CV op te bouwen. Ik herken me totaal niet in die vooroordelen die er over onze generatie genoemd worden.

Duidelijke tips en handvatten

Wat wel akelig herkenbaar is: alle problemen waar veel generatie Y’ers tegenaanlopen, die Rosa beschrijft in haar boek. Je nooit echt volwassen voelen, het continu ‘aan’ staan via social media, de vele keuzes die we moeten maken, de angst om te falen.. Een ‘feest’ der herkenning, wat ervoor zorgde dat ik Generatie Ei in een ruk uit las. Rosa haalt veel onderzoeken en andere boeken over dit onderwerp aan, wat zorgt voor goed onderbouwde teksten (en hey, hoef je die onderzoeken ook niet meer door te lezen. Daar hebben we namelijk helemaal geen tijd voor!).

Rosa begint het boek met een kwetsbaar stuk over haar eigen burn out. Vervolgens gaat ze meer de diepte in: ze spreekt met ervaringsdeskundigen en experts en gaat wat theoretischer in op onderwerpen die met prestatiedruk te maken hebben. De persoonlijke verhalen van generatiegenoten maken Generatie Ei extra sterk, en zorgen ervoor dat je blijft lezen. De theoretische informatie maakt het vooral heel erg interessant. Ik heb zoveel screenshots met mijn telefoon gemaakt omdat ik een bepaalde tekst op een later moment nog eens wilde nalezen!

Gelukkig komt Rosa ook met duidelijke tips en handvatten, zodat je je houding kan veranderen en zo die burn out kan vermijden. Zelf haalde ik ook een paar heldere tips uit haar boek, de beste deel ik graag met jullie.

1. Durf om hulp te vragen

De afgelopen decennia is de maatschappij steeds individualistischer geworden. Als generatie Y’er weet je bijna niet anders. Het is dus ook heel normaal dat je zelf je boontjes dopt, denken we. Toch is het zo belangrijk om wél aan te durven geven wanneer je ergens hulp bij nodig hebt, ook al voelt het als een last. Rosa schrijft daar het volgende over, en dat vond ik zó sterk:

‘Wanneer je jezelf veroordeelt omdat je hulp nodig hebt, veroordeel je de mensen die je helpt net zo goed. Als je waarde hecht aan hulp geven, dan hecht je ook waarde aan hulp nodig hebben. Meestal vinden vrienden het juist fijn om je te helpen, net zoals jij het fijn vindt wanneer je iets kunt betekenen voor iemand anders’

Dit is zó waar, en wanneer ik het nu nog eens lees klinkt het echt als een open deur. Maar hoe vaak durf je een ander niet om hulp te vragen, omdat je diegene niet wilt ‘lastig vallen’ met jouw probleem? In mijn geval best wel vaak, terwijl ik graag klaar sta voor anderen. In het vervolg ga ik dus proberen die angst om iemand tot last te zijn los te laten.

2. Niet alles hoeft tegelijkertijd, geef jezelf de tijd

Volwassen worden is maar een lastig iets. In ons hoofd hebben we vaak het perfecte plaatje: een goede baan, een (koop)huis, een leuke partner, eventueel kinderen.. Het liefst ook allemaal tegelijkertijd, nog voor je dertigste. Newsflash: dat hoeft helemaal niet. Er is ook nog een leven na je 30e.

Social media hebben het er niet makkelijker op gemaakt: via LinkedIn kan je zo zien welke oud-klasgenoten er inmiddels CEO zijn of een andere aanzienlijke functie hebben. Het is lastig om jezelf niet langs de meetlat te leggen. Rosa schrijft heel treffend in haar boek:

‘Soms lijkt het wel alsof iedereen nu keihard werkt om op zijn veertigste het hele plaatje compleet te hebben. Maar wat gebeurt er daarna dan? Het leven zal ons, ook na ons veertigste, blijven uitdagen. Het zal niet ineens stoppen’

En zo is het ook. Probeer daarom de volgende keer dat je iets snel van jezelf moet afhandelen het een week te laten rusten. Kijk vervolgens of het nog steeds zo belangrijk voor je is. Dit geldt bijvoorbeeld ook voor een nieuwe relatie of baan. Het lijkt tegenwoordig alsof alles supersnel gaat: binnen een jaar getrouwd en in verwachting, of opgeklommen van stagiair tot leidingevende. Zulke dingen kosten gewoon tijd, en gaan vaak ook beter als je ze niet snelsnel wilt doen.

3. Gun jezelf vrije tijd

Kenmerkend aan generatie Y is een schuldgevoel naar iedereen en onszelf, wanneer we ons leven niet perfect op orde hebben. We moeten álles gedaan hebben voordat we zonder ons schuldig te voelen op de bank kunnen ploffen voor een avondje Netflix. Wanneer je thuis op de bank zit, maar nog alles moet doen van jezelf (je kamer opruimen, administratie doen, een artikel lezen, sporten) voordat je mag relaxen, ben je op dat moment dus niet vrij.

Dit is zó herkenbaar! Het komt deels ook door school: je neemt je werk altijd mee naar huis (het heet niet voor niets huiswerk) en je bent altijd wel in je achterhoofd bezig met een deadline. Ik merk dat die mentaliteit doorgaat op de werkvloer. Wij zijn de digital natives, we hebben geen 9 tot 5 mentaliteit omdat we altijd en overal kunnen werken, zolang er maar internet is.

Des te belangrijker om je grenzen te bewaken en je vrije tijd goed af te bakenen. Leg je telefoon weg, stop met het checken van je werkmail buiten werktijd en gun jezelf je vrije tijd. Dit is misschien wel de moeilijkste les (voor mij), maar waarschijnlijk ook de meest belangrijke om te voorkomen dat je overspannen raakt.

4. Wees een chooser, en geen picker

Zoals ik eerder al noemde zijn wij vaak in de ogen van onze ouders de koning te rijk: we zijn liefdevol en zorgeloos opgevoed en hebben alle kansen gekregen die we maar konden krijgen. Maar dat is nou juist het probleem: we krijgen te veel opties. Zo kun je bijvoorbeeld op dit moment kiezen uit maar liefst 432 universitaire bachelors, 218 hbo-bachelors en 600 mbo-opleidingen. Die studiekeuze begint trouwens al vroeg; in de derde klas (zo rond je 14e) moet je al een profiel kiezen waarmee je bepaalde studierichtingen uitsluit. Ik vond dat destijds best wel een heftige keuze. Overigens wist ik eigenlijk helemaal nog niet wat ik wilde doen en ik ben ook zeker niet de enige die meerdere keren is geswitcht van opleiding.

Een ruim aanbod aan keuzes lijkt misschien gunstig, maar uit onderzoek blijkt dat het beter is  als de keuze beperkt is. Iets wat onze ouders – die veel minder keuzevrijheid hadden dan wij en daar misschien wel jaloers op zijn – niet altijd begrijpen. Toch is het belangrijk om weloverwogen keuzes te maken. In plaats van overal ja op te zeggen en elke keuze als kans te zien die je moet grijpen, kun je beter nagaan wat je echt verder helpt in het leven. Zoals Rosa het in haar boek beschrijft:

‘Choosers nemen de tijd om over hun doelen na te denken, pickers niet, zij kiezen random uit alle opties die ze tegenkomen. Choosers nemen de tijd om te beslissen om niet gedachteloos met de kudde mee te gaan, pickers hebben deze tijd niet en laten zich vaak machteloos meevoeren door de stroom’

Gun jezelf dus de tijd én rust om bepaalde keuzes te maken, en kies bewust.

5. Wees open over je onzekerheden

Het is lastig om jezelf kwetsbaar op te stellen. Zoals je in mijn diary kon lezen had ik er afgelopen week zelf nog last van. Ik zat niet lekker in m’n vel, maar twijfelde of ik dit moest aankaarten op mijn stage. Omdat zoiets toch een beetje voelt als falen. Toch is het belangrijk om je kwetsbaar op te stellen en open te zijn over je onzekerheden. Deel het met je vrienden en je zult zien dat je heus niet de enige bent die aan zichzelf twijfelt. Zoals Rosa zo mooi schrijft:

‘We moeten leren dat ongelukkig zijn bij het leven hoort, en dat we daar niet de enige in zijn’

Door Facebook en Instagram lijkt het vaak of iedereen een geweldig leven leidt, maar ieder huisje heeft een kruisje. Het scheelt vaak wel als je je leed met een ander kan delen. En realiseer je dat ondanks dat het door sociale media soms lijkt of het leven een groot feest is, dat niet het geval is. Shit happens, en dat hoort ook gewoon bij het leven.

generatie ei

Generatie ei – Rosa Surachno

Zoals je merkt ben ik nogal onder de indruk van Generatie Ei. Het boek staat vol interessante informatie en de handige tips maken het erg praktisch. Dat het boek slechts 150 pagina’s telt vond ik stiekem ook wel prettig. In ons toch al drukke bestaan hebben we helemaal geen tijd om een dikke pil te lezen! Generatie Ei kost €18,99 en is o.a. hier te koop. Een aanrader, wat mij betreft, of je nou onder generatie Y valt of niet. Ik kan me voorstellen dat het als ouder van een generatie Y’er ook erg interessant kan zijn om te lezen.

Dit artikel bevat producten die ik heb gekregen. Dit artikel bevat ook affiliate links. Wanneer jij via deze links iets koopt, krijg ik een klein percentage van jouw aankoop. Jij merkt daar helemaal niks van! Zie mijn disclaimer voor meer informatie.

 

Tags: ,

Gerelateerd

20 reacties op “De belangrijkste lessen die ik leerde uit het boek Generatie Ei

  1. Zo. Veel. Herkenning.
    Zowel bij het boek als bij je review. Jij haalt er precies de dingen uit die ik er ook uit haalde en het eye-openende gevoel is hier ook enorm aanwezig. Die handvatten zijn ook fijn.

    Heel erg fijn boek, hulde voor Rosa!

  2. Dit klinkt allemaal erg herkenbaar, vooral het idee van “vrije” tijd. Zoveel dingen die je vrije tijd doet, zijn toch een soort “verplichtingen” geworden (misschien bloggen ook wel) en dat vind ik ook lastig. Maar door je blog ben ik nu wel ontzettend benieuwd naar het boek!

  3. Oh wat super interessant lijkt me om dat boek te lezen, met die wetenschappelijke informatie er ook in! Zoals al meer mensen zeiden: super veel herkenbaarheid ook hier. Ik geloof dat wij door al die verschillende dingen ook wel een generatie zijn die vatbaar is voor burn-outs, verschrikkelijk eigenlijk… Hopelijk worden we met z’n allen steeds bewuster!

  4. Mooie lessen. Vooral dat je niet alles tegelijk hoeft. Iets wat ik me laatst realiseerde, is dat zodra ik een doel bereik, ik weer op zoek wil naar het volgende. Ben benieuwd naar het boek :-)

  5. Klinkt als een topboek. Klinkt ook allemaal súper herkenbaar. Vind het bijvoorbeeld ook heel stom hoe vaak ik me schuldig voel omdat ik even “niets” doe. Realiseerde me laatst ook dat ik heel erg de neiging heb iets “nuttigs” te maken van mijn hobbies. Film? Laten we een filmblog starten en in een filmhuis werken! Borduren? Etsy-shop! Taarten bakken? “Oh, als ik écht goed word, open ik een cupcakewinkel!” Redelijk belachelijk, maar betrap mezelf er steeds vaker op. Ga dit boek denk ik wel aanschaffen!

  6. Mooie review! Ik ga het boek snel lezen, ben door jouw blogpost nog meer benieuwd geworden omdat ik er ook veel uit herken (#1 en #3 vooral, ughh). Thanks voor het tippen!

  7. Interessant! Ik kwam hem al bij iemand op instagram tegen en vond toen al een interessant boek om te lezen. Thanks voor de tip! Weer een boek aan mijn boekenlijstje kunnen toevoegen!

  8. Lijkt me echt een interessant boek, maar ik vind m wel prijzig voor het aantal pagina’s. Denk wel dat het goed voor me is om te lezen, ben nu net aan m’n eerste echte baan begonnen en ik vind het best pittig. Zeker met hulp vragen heb ik héél veel moeite.

  9. Oei, dit is inderdaad heel herkenbaar. Ik probeer dit altijd aan mijn ouders uit te leggen, maar die zeggen dan een soort verontwaardigd dat ‘zij het vroeger ook heus niet makkelijk hadden’, hihi. Maar misschien moet ik ze dit even laten lezen, dan begrijpen ze dat dat ook helemaal niet is wat ik bedoel! Ik vind het trouwens ook niet zo gek dat er zo veel mensen hooggevoelig zijn tegenwoordig.. ZO. VEEL. PRIKKELS. EN. EISEN. EN. LATTEN. (Als in: die we hoog leggen). HELP. Lijkt me echt een heel interessant boek om te lezen! En mooi vormgegeven ook, vind de kleurtjes heel leuk! Liefs.

  10. Klinkt goed! Twee jaar geleden koos ik voor een studie die me inhoudelijk erg interesseerde, maar die ik eigenlijk volgde omdat ik niet wist wat ik anders zou doen. I picked instead of chose, zeg maar. Jammer, want nu ben ik op zoek naar werk en wilde ik dat ik iets anders gedaan had; die inhoud had ik me sowieso wel eigen gemaakt door uit interesse te lezen en aan activiteiten deel te nemen.

    Wat ik me afvraag: staat er ook een uitleg in het boek over hoe het komt dat onze generatie zo is (economie/politiek/cultuur)? Of haalt ze enkel (sociale) media aan?

    1. Ze gaat ook in op de oorzaken, niet zozeer politiek maar zeker cultuur (opvoeding en maatschappij) en ook wel economie. Over sociale media is een apart hoofdstuk gemaakt omdat dat zo’n grote veroorzaker is. Mocht je meer info willen, op mijn facebook pagina heb ik afgelopen week een interessante docu en kort youtube filmpje gedeeld, ook over dit onderwerp!

  11. Wat een fijne review! Ik ben best benieuwd naar dit boek, want ik denk dat het erg herkenbaar is. Vooral mezelf vrije tijd gunnen is nog wel een puntje denk ik. Ik vind het lastig om niet te denken aan alle dingen die ik nog moet doen, al gaat dit de laatste tijd wel beter :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *