Ja of Nee?

Deze week is het Donorweek. In deze week worden zoveel mogelijk nieuwe donoren geworven om zo de wachtlijsten in te korten. Op dit moment staan nog ontzettend veel mensen op een wachtlijst voor een nieuw orgaan. Gelukkig stijgen het aantal transplantaties en worden de wachtlijsten steeds korter (zie ook deze grafiek), maar nog steeds is er een tekort. Vooral nieren en longen zijn hard nodig.
Het donorschap is vaak een gevoelig onderwerp en meestal laat ik zulke persoonlijke onderwerpen buiten beschouwing op mijn blog, maar ik vind dit erg belangrijk – en een kleine discussie is altijd wel leuk!
Ik ga je niet proberen over te halen om donor te worden. Wel hoop ik dat je – als je dat nog niet gedaan had – na het lezen van dit stuk het donorcodicil invult. Want ook als je je organen niet wilt afstaan is het belangrijk dat je je keuze (‘nee’) aangeeft. Daarnaast ben ik erg benieuwd naar jullie mening over dit onderwerp, dus laat vooral een comment achter met jouw visie op het donorschap en ons donorsysteem.

Zelf ben ik al bijna 10 jaar donor. Ik kom uit een vrij nuchter gezin met twee artsen als ouders. De dood of het afstaan van organen heb ik dus ook nooit als iets ‘engs’ gezien, maar juist als iets heel belangrijks. In Nederland hebben we geen actief donorsysteem. Dit houdt in dat je zelf moet aangeven of je donor wilt zijn, anders wordt er automatisch vanuit gegaan dat je geen donor bent.
Iedere inwoner krijgt rond zijn 18e verjaardag een brief met het donorcodicil toegestuurd. Het is echter al mogelijk om je vanaf je 12e te registreren als donor. Tot je 16e hebben je ouders dan nog wel het vetorecht om eventueel af te zien van de donatie (andersom is nooit mogelijk, als iemand als keuze ‘nee’ vastlegt valt hier niks aan te veranderen).
Er zijn 4 opties bij het vastleggen van je voorkeur: 
  • Ja, ik geef toestemming. Hierbij is het mogelijk om enkele organen uit te sluiten van donatie, zoals bijvoorbeeld het hart of de hoornvliezen. 
  • Nee, ik geef geen toestemming.
  • Mijn nabestaanden beslissen. In dit geval ligt de keuze bij je nabestaande in de volgende volgorde: partner, meerderjarige bloedverwanten tot en met de tweede graad (ouders, broers/zussen, kinderen, grootouders en kleinkinderen), en meerderjarige aanverwanten tot en met de tweede graad (schoonfamilie).
  • Een specifiek persoon beslist. Wanneer de specifieke persoon niet te bereiken is, wordt de keuze aan de nabestaanden overgelaten.
Ook als je geen donor wilt zijn is het toch belangrijk dat je het codicil invult. Op die manier weet je zeker dat jouw keuze gerespecteerd wordt, zonder registratie kan de keuze worden overgelaten aan je nabestaanden die vervolgens wellicht de verkeerde keuze maken.
Natuurlijk, het zou fijn zijn als jouw longen naar een jong kindje gingen in plaats van naar een bejaarde kettingroker. En is het niet oneerlijk wanneer iemand zelf geen donor is, maar ze wel graag van anderen verwacht? Persoonlijk heb ik met beide niet zo’n probleem. Natuurlijk gun ik zo’n jong kindje mijn longen meer, maar wanneer ik overlijd heb ik in ieder geval niks meer aan die longen. Dus of ze nou nog jaren meegaan in het lichaam van een jong kind, of slechts een week in die van een bejaarde kettingroker: het is altijd nuttiger dan dat ze met mij mee gaan in het graf.
En tja, het niet willen doneren maar wel willen ontvangen is wellicht wat egoïstisch, maar nogmaals geldt: ik heb liever dat zo’n persoon mijn organen krijgt dan dat ik ze meeneem. Daarbij zijn sommige mensen ook lichamelijk niet in staat tot donatie, of hebben ze andere persoonlijke redenen om af te zien van donatie en die respecteer ik.
Nederland heeft geen actief donorsysteem, en soms vind ik dat jammer. Ik denk namelijk dat er een heleboel mensen best donor willen zijn, maar geen zin hebben om er over na te denken en het formulier in te vullen (terwijl het hoogstens 2 minuutjes kost!). Toch ben ik van mening dat het zelfbeschikkingsrecht over je lichaam voor gaat, en de overheid dus niet voor jou kan beslissen wat jij met je organen moet doen. Geen actief systeem is dus best prima, al zou het invullen van het codicil wel verplicht moeten zijn. Ja of nee maakt geen zak uit, zolang het maar geregistreerd staat!
Image by gabrielleassaf

Nou ben ik heel benieuwd naar jullie! Hebben jullie je keuze al geregistreerd? Zo nee, dan hoop ik dat je na het lezen van dit artikel het wellicht wel doet. Zo ja, dan ben ik benieuwd naar je keuze en je motivering. Wat vind je van het Nederlands donor systeem? Andere interessante meningen en opmerkingen mogen ook, ben benieuwd!
Meer informatie over het doneren van je organen en antwoorden op veelgestelde vragen vind je hier. Je keuze registreren kan via het donorregister. Dit kan rustig per post, of snel binnen 2 minuutjes met je DigiD.

Deze post heeft 24 reacties

  1. Ik weet niet exact hoe het systeem in België zit, maar ik heb me wel laten registreren als donor!

  2. Mooi dat je aandacht besteed aan dit onderwerp!
    Ik ben voor een actief donorsysteem. Ik denk namelijk dat als mensen bezwaren hebben tegen het afstaan van hun organen zij dat belangrijk genoeg vinden om te laten registreren. Maar andersom hebben mensen er denk ik vaak geen zin of tijd voor om het codocil in te vullen als ze wél orgaandonor willen zijn. En ik vind het erg zonde dat deze donoren daarmee verloren gaan. Maar ik zou vooral mensen op willen roepen om het sowieso vast te leggen! Het is zo belangrijk en het kost zo weinig tijd. Denk ook aan je naasten. Zij hebben op het moment van jou overlijden wel andere dingen aan hun hoofd dan de vraag ‘wat zou zij/hij gewild hebben?’. Natuurlijk kun je kiezen voor de optie om de keuze over te laten aan je nabestaanden, maar bespreek je wensen dan wel.

    1. Ik had het zo nog niet eens bekeken, maar je stelt je nabestaanden zo inderdaad voor een lastige keuze. Waarschijnlijk dat mensen snel naar ‘nee’ zullen neigen, en dat is eigenlijk hartstikke zonde!

  3. Heel goed onderwerp dit! Ik heb mij zelf al sinds mijn 16e geregistreerd als donor. Een bizar systeem vind ik het zelf eigenlijk. Zoveel mensen die er überhaupt niet over nadenken om hun keuze te registreren. Als het systeem nu omgedraaid was; dat iedereen automatisch wel donor is en als je dat niet wil je dat kunt registreren, zouden er denk ik veel meer mensen donor zijn.
    Als ik er niet meer ben dan mogen ze wat mij betreft alles hebben, voor mijn gevoel is het zo nutteloos om het mee te begraven (of cremeren). En hoe fijn is de gedachte dat je zelfs na je dood nog iets goeds kan doen!

  4. Goed stuk! Ik heb jaren zitten twijfelen, omdat ik niet wil dat mijn organen naar bijv. een crimineel of een junkie gaan.. Toch heb ik van de week het formulier ingevuld. Ook voor de bloedbank. Mijn ouders geven al bloed zo lang ik me kan heugen en mijn vader heeft een bloedgroep die niet zo vaak voorkomt. Misschien heb ik dat ook wel en zijn ze heel blij met me :) ik heb alleen gauw last van ijzertekort, dus of ik mag is nog maar de vraag. Anders kan ik na 1x bloedgeven wel plasma geven :)

    1. Wat goed dat je onlangs alsnog je keuze hebt vast laten leggen! Goed ook dat je je hebt aangemeld als bloeddonor. Dat is iets waar ik ook nog over twijfel, alleen heb ik een gruwelijke hekel aan naalden haha..

    2. Ik weet uit ervaring dat ze met welke bloedgroep dan ook, heel blij met je zullen zijn! Wat goed dat je je hebt aangemeld!

  5. Ik ben sinds mijn 18e donor, maar was er ook daarvoor veel mee bezig! Ik vind het gewoon iets belangrijks en vind dat eigenlijk iedereen het sowieso moet aangeven. Ook als je het niet wilt, zo is het voor iedereen duidelijk en is het niet meer nodig om dat naast het verdriet om een naaste nog te moeten beslissen. Goed dat je dit aankaart op je blog!

  6. Goed om hier aandacht aan te besteden :) ik ben al vanaf mijn 12e donor. Eerst dacht ik, ik doe mijn ogen en huid niet, maar toen dacht ik “wat heb ik nou aan mijn ogen en huid als ik dood ben”. Dan is iemand met een oogbeschadiging of brandwonden beter af met mijn organen.

  7. Ik ben alweer een paar jaar donor, ze mogen van mij alles hebben. En heel toevallig ging het bij mij eigenlijk precies hetzelfde als bij Maura, al werd ik wat later donor ;)

  8. Goed dat je dit onderwerp toch op je blog bespreekt.Ik ben ook al jaren geregistreerd als donor en ook ik vind, net als jij, dat ik toch niets meer aan m’n organen heb als ik eenmaal ben overleden en dan hoop ik inderdaad dat ik met mijn organen iemand nog wel ‘een plezier kan doen’. Daarnaast ben ik sinds 2 jaar nu ook bloeddonor en het voelt heel goed om ook op die manier andere mensen te kunnen helpen, ook al weet je niet wie die mensen zijn, het feit dat je iets kunt betekenen voor anderen voelt heel goed!

  9. Ik ben ook al een paar jaar donor, het lijkt mij heel mooi als er als ik dood ben toch iemand weer een normaal leven kan leiden met bijvoorbeeld mijn nieren. Ik heb toch niets aan die organen en ik heb tot nu toe zelf zo veel geluk dat ik gezond ben en een normaal leven kan leiden, dat gun ik anderen ook.

  10. Goed dat je hier aandacht aan besteedt!
    Zelf ben ik nu bijna 2 jaar (sinds mijn zestiende) orgaandonor. Mijn ouders hebben het er nooit met mij over gehad maar ik wilde het op een gegeven moment zelf graag. Het leek mij nutteloos als ik m’n organen mee zou nemen in mijn graf terwijl ik iemands leven ermee zou kunnen redden. Tuurlijk heb ik liever dat het naar een jong iemand gaat of iemand die het zelf ook zou afstaan, maar inderdaad beter dat ik er in ieder geval iemand mee zou kunnen redden dan niemand. Ik zou graag willen dat iedereen standaard donor is en je jezelf moet afmelden als je het niet wilt zijn, ik denk dat dan de wachtlijsten nog veel meer zouden krimpen

  11. Mooi en goed onderwerp om in je blog te plaatsen. Ik ben zelf op mijn 18e donor geworden (ik ben nu 21) en ook ik ben hier vrij nuchter in.

  12. Super dat je hier aandacht aan besteedt op je blog!
    Ongeveer 2 jaar geleden heb ik na veel twijfelen toch besloten om mezelf als donor te registeren. Ik vind het een eng idee dat er organen uit mijn lichaam gehaald worden, ook al ben ik dan dood. Maar ik vond toch dat dat niet een reden mocht zijn om het niet te doen. Daarnaast hoop ik dat mocht ik ooit een orgaan nodig hebben, dat andere mensen dan dezelfde keuze gemaakt hebben.

  13. Goed dat jij er aandacht aan schenkt ja. Volgens mij zijt ge in belgie zoiezo donor, maar als je ni wil moet je da aangeven opvoorhand .x

  14. Mooi stukje :) Ikzelf zou me best willen registreren als donor, maar in België krijg je in ieder geval geen brief op je 18e verjaardag, dus ik weet niet hoe het precies zit. Dat moet ik maar eens uitzoeken :) Wat dat betreft ben ik het wel met je eens: het vastleggen van je keuze zou verplicht moeten zijn. Nu zijn er waarschijnlijk heel wat mensen (zoals ik) die wel donor willen zijn, maar gewoon niet weten hoe en te lui zijn om het uit te zoeken haha :)

  15. ik zeg ook ja! ik vind ook dat er meer publiekelijk aandacht aan mag gegeven worden, vooral omdat veel mensen gewoonweg niet genoeg geïnformeerd of op de hoogte zijn om er een beslissing over te nemen, waardoor ze het waarschijnlijk ook helemaal niet doen!
    xo, cheyenne

  16. Ik sta sinds mijn 18e geregistreerd als donor. Als ik dood ben heb ik toch niets meer aan mijn organen, dus waarom zou ik ze dan niet afstaan aan iemand die er een nodig heeft?

  17. Ik heb me net ook ingeschreven voor Ja (behalve huid, vind ik een akelig idee haha), dacht eigenlijk dat ik het al gedaan had, maar blijkbaar niet :P

  18. Ook ik ben geregistreerd donor, en ze mogen alles hebben.
    Als ik dood ben heb ik er toch niets meer aan en als ik iemand een kans om te leven kan geven.. dan is dat het mooiste wat er is.
    Ik vind het systeem, zoals het er in veel andere landen is, goed waarbij je standaard donor bent tenzij je aangeeft dit niet te willen.

  19. super dat je hier aandacht aan besteedt. Ik ben ook donor en zou in NL graag een actief systeem willen zien.

Geef een reactie

Sluit Menu
×

Winkelmand