Diary week 40: de week waarin ik een wijze les leerde

Een weekoverzicht met een persoonlijk stukje dit keer. Of ja – persoonlijk is het uiteraard elke week, maar deze week leerde ik een wijze les die ik graag aan jullie doorgeef.

Afgelopen week was een beetje een rollercoaster. Ik schreef eerder al dat ik in een dipje zat en merkte dat ik echt tegen een muur aan het lopen was. Ik mis mijn vrienden en familie en ook op werk wist ik soms niet waar ik het zoeken moest. Ik werd er mega onzeker en onrustig van, en mega moe omdat ik toch maar de schijn probeerde op te houden. Uiteindelijk heb ik afgelopen week aallllll mijn moed bij elkaar verzameld en toch maar aangegeven op mijn werk dat het even niet zo lekker ging. Doodeng als je ergens nog relatief nieuw bent. Gelukkig werd er super fijn op gereageerd. Wijze les voor mij (en hopelijk ook voor anderen, daarom deel ik dit ook): kwetsbaar zijn loont. Uiteindelijk hebben mensen het beste met je voor. En zo niet, dan kom je daar maar beter snel achter ook ;-).

Goed, met alleen al dit aan te kaarten viel er een enorme last van m’n schouders en verdwenen de donkere wolken al voor een groot deel. Zo stom dat je dan zo lang met iets kan zitten hè? Nu ik dit schrijf voel ik me 180 graden anders dan vorige week. Ik heb het weekend genomen om even wat dingen op een rijtje te zetten, overzicht te creëeren en om plannen te maken om m’n familie weer wat vaker te zien. Dat vond ik een beetje spannend met corona, maar ik heb het echt nodig.

Goed, over tot m’n dagboekje – ik wilde het even kwijt. Omdat we natuurlijk allemaal gewoon mensen zijn en het doodnormaal is dat je soms tegen een muur aan loopt. Hopelijk geeft dit de moed voor een ander om ook aan de bel te trekken als het even niet zo lekker gaat.

Voordeel van het thuiswerken: lekker uitgebreid lunchen. Ik maakte voor mij en m’n vriend een soepje met wat hartige snacks. Lekker burgerlijk haha, op een andere dag maakte m’n vriend voor mij een soepje met gesmeerde bammetjes. Beste collega ever.

Maandag regende het, m’n vriend was surfen en de koelkast leeg (de hello fresh box zou de volgende dag pas komen… haha). Dus bestelde ik een echte herfstige maaltijd: stamppot (‘stoemp’) met vegan gehaktballetjes. De bezorger maakte een fout, waardoor ik 2 x zoveel kreeg – had m’n vriend ook geluk. Uiteraard keek ik Gilmore Girls op de achtergrond!

Dinsdag kwam dit boek binnen per post. Ik dook na het eten meteen m’n bed in (ja, het was nog licht buiten haha) om lekker te kunnen lezen. M’n vriend was in de woonkamer een serie aan het kijken en dan kan ik me toch minder focussen op m’n boek. Het bed is dan een prima chill plek ;-)

Woensdag kwamen m’n schoonouders voor het eerst sinds maaaaanden weer eens bij ons eten. We zitten in elkaars bubbel dus we eten wel vaker samen, maar eigenlijk altijd bij hen. Het was leuk om zelf weer eens gasten over de vloer te hebben. We bestelden Indiaas en het was heerlijk!

Donderdag kookte m’n vriend (wederom een stamppot, dit keer van zoete aardappel), keken we surf en las ik ondertussen verder in m’n boek.

Ik vond dit zoooo interessant, echt een grappig feitje dat ik de rest van de week tegen iedereen heb verteld haha. Ik kreeg wat vragen over het boek via Instagram, tot nu toe vind ik het echt een aanrader. Ik ben nu heel benieuwd naar het vervolg, dat wat praktischer schijnt te zijn.

Vrijdag kwam deze binnen, een gratis bos van BloomOn. Gratis, omdat een van jullie de code ‘MARLOUSVAN’ had gebruikt. Dan krijg je zelf een mooie vaas bij je bos, en ik dus een keer een gratis bos. Hij had niet op een beter moment kunnen komen, dus dankjewel daarvoor <3. Mocht je zelf de code willen gebruiken, let dan op dat hij alleen in België geldt.

Het is natuurlijk altijd afwachten met wat voor bos je krijgt, maar ik ben er tot nu toe altijd heel blij mee geweest. Deze kleuren zijn prachtig toch? En dan zijn de meeste bloemen op deze foto nog niet eens uitgekomen.

’s Avonds reden we door naar vrienden om daar te gaan eten. Voelt een beetje dubbel zo in deze coronatijden, maar ik heb het sociale contact echt nodig. Ik was iets te veel in kluizenaar-modus gegaan… dit is de enige foto die ik maakte, maar we hebben heerlijk gegeten en het was super gezellig!

Zaterdag ging ik naar de markt, om m’n favoriete kaas te kopen. Ik vergat de naam steeds, maar de marktkoopman weet telkens met mijn vage omschrijvingen het juiste kaasje mee te geven haha. Voor de zekerheid maakte ik nu een foto, dan hebben jullie er ook iets aan!

Yum, deze ging ook mee.

’s Middags ging ik aan de slag met mijn bestellingen. Blijft een heerlijke bezigheid! Word zo blij van al die mooie kleurtjes.

Later kwamen de oma en oudtante van mijn vriend op bezoek. We droegen allemaal mondkapjes en ons appartement is net groot genoeg om allemaal op 1,5 meter afstand te zitten (mits we niet allemaal tegelijk door de gang lopen haha). M’n vriend maakte (met een beetje hulp van mij) dit armbandje voor zijn oma. Lief hè? En wanneer andere oma dit leest: ik zal ‘m snel de opdracht geven ook een ketting of armband voor u te maken!

’s Avonds kookte ik dit prutje uit de HF box. Ik blijf het echt een uitkomst vinden, zeker in deze weken dat we eigenlijk te druk zijn en geen puf hebben om over het eten na te denken.

Toen het donker werd maakten we een grote schaal popcorn, kropen we onder een dekentje op de bank en keken we Enola Holmes, de nieuwe Netflix Original. Hij was vet leuk, echt bioscoopwaardig! De laatste tijd zijn er weer allerlei nieuwe series en films op Netflix toegevoegd, er valt genoeg te kijken dus!

In de nacht van zaterdag op zondag sliep ik vreselijk. Ik heb echt een paar uur wakker gelegen van intense menstruatiekrampen. Dus zondag deed ik het rustig aan en lag ik weer onder een dekentje op de bank. Ik keek de serie Emily in Paris op Netflix. In het begin vond ik het een beetje flauw en simpel, maar na aflevering 3 was ik toch wel hooked. Emily werkt bij een PR-agency en verhuist van Chicago naar Parijs om daar te gaan werken. Ze kan alleen geen Frans. En Fransen zijn uberhaupt lekker bot. Het deed me zooooo erg aan mijn eerste baan hier in Antwerpen denken. Ook in de PR en ook met onaardige collega’s haha. Misschien dat ik daarom bleef kijken, maar het was uiteindelijk echt wel de moeite waard en perfect voor de zondagmiddag.

Toen ’s middags het zonnetje doorkwam besloten m’n vriend en ik toch nog even naar buiten te gaan voor een wandeling.

Uiteraard namen we een coffeebreak en ging ik voor een herfstid duo: een dirty chai latte en een enorm stuk carrot cake. Ik kreeg het serieus niet op, maar daar was mijn vriend dan weer blij mee.

We wandelden weer verder en kwamen langs een van mijn favoriete gebouwen. Om de hoek heeft dit huis ook nog een toffe veranda met allemaal palmbomen. Zou ik best willen wonen hoor!

In bed keek ik de laatste afleveringen van Emily in Paris op m’n iPad. Toch nog het hele seizoen er doorheen gejaagd ;-)

Tot volgende week!

Oh, ps: ik lees al jullie reacties altijd en ben er altijd zo blij mee. Het duurt soms even voordat ik tijd heb om er op te reageren. Dus check bijvoorbeeld nu het dagboekje van vorige week, dan loop je mijn antwoord niet mis :)

liefs marlous

Deze post heeft 13 reacties

  1. Wat goed dat je het toch op je werk hebt gezegd! En ook fijn dat je het deelt, dat maakt je dagboekjes altijd zo lekker realistisch en down to earth. Ik denk dat we ons allemaal bij vlagen zo voelen tijdens dit rare jaar – kan me voorstellen dat het zo ver van je familie dan extra stom is soms. Hou je taai daar! <3

  2. Ah wat fijn dat je kon aangeven op werk dat het even minder loopt! En zo fijn dat ze er goed op reageren :) Dat kan al de helft van de somberheid schelen he!! Ik heb ook echt precies hetzelfde zitten Netflixen als jij dit weekend haha. Zowel Enola als Emily en ik was ook pas hooked na aflevering 3! Anyway, hopelijk kom je een beetje bij met iets meer sociaal contact, en idd als je je aan de regels houd kan dat echt wel hoor! liefs uit 2nd lockdown-NL…

  3. Wat goed dat je het hebt aangegeven, ik denk dat we allemaal weten hoe spannend zoiets kan zijn, pfft.. Ik voelde me van de zomer ook diep ellendig in mijn werk en zodra ik ontslag had genomen (en nog wel 6 weken moest werken haha shiiit) had ik ineens geen hoofdpijn meer (had ik elke dag) en voelde ik me kilo’s lichter… Bizar!

    En voel je vooral ook niet schuldig als je met mensen afspreekt, ik denk dat dit heel menselijk is. We hebben nou eenmaal behoefte aan contact en verbinding en dat kan niet altijd online…

    En jaa Emily In Paris! Ik heb het in 2 dagen uitgekeken, heeeerlijk. Het ging echt helemaal nergens over en was vol cliché’s, maar wat heeft een mens nog meer nodig in een pandemie? ;)

  4. Supergoed dat je op je werk eerlijk bent geweest. Fijn dat het opluchtte! En over sociaal contact zoeken, ik ging de eerste keer ook enorm in kluizenaarsmodus maar dat is echt niet goed voor een mens. Je eenzaam en verdrietig voelen is ook niet fijn. En als je afstand houdt kun je eigenlijk nog best veel. In ieder geval prima bijkletsen en wat drinken met vrienden .

  5. Emily in Paris staat ook op mijn lijstje. Lijkt me een vermakelijke serie om te bingen. Goed dat je je dip hebt aangekaart op je werk en acties hebt ondernomen om uit je kluizenaarsmodus te komen.

  6. Popcorn en een film is een perfecte combinatie, ziet er allemaal weer goed uit. Plus wat een prachtig armbandje heb je gemaakt, wat een mooie kleuren combinaties zeg. Plus ik ben nu wel benieuwd geworden naar dit boek, wat een bijzonder feit inderdaad zeg wauw. Fijne week nog verder, je hebt wel wat relaxte momentjes gehad.. heerlijk!

  7. Wat fijn dat dat kon! Heeft jouw bedrijf daar een plan of action voor? Bij ons gaven veel executives vanaf het begin aan wanneer het even niet goed ging en daar konden wij managers best snel op inspelen (vinden wij dan :’). Bij de ene hielp een Teams video chat om dingen door te bespreken (ipv een mailtje sturen) en bij heel veel heeft een mini cursus plannen geholpen. Ik heb mezelf moeten aanleren om ‘vriendelijker’ te schrijven want ik kan voor de Engelsen heel bot overkomen en ik wil mensen (bij wijze van) niet aan het huilen maken.

    Die roze / oranje / creme kleuren combinatie ga ik gebruiken voor een nieuwe vriendschapsbandje ^^

  8. Dat jugendstil huis is werkelijk heel mooi! En die kleuren combinaties van die armbanden ook.

  9. Goed dat je hebt aangegeven dat het niet supergoed met je gaat, het lucht inderdaad vaak op om te zien dat daar begrip voor wordt getoond (ook al zou dat eigenlijk heel normaal moeten zijn, maar je snapt me hopelijk haha). Mijn major herfstdip heeft zich ook aangediend, bleh. Misschien moet ik ‘Emily in Paris’ ook maar eens bingen om ‘m te helpen verjagen.

  10. Ah wat fijn om te zien dat je het jezelf ‘sociaal gezien’ wat makkelijker gaat maken. Je hebt je zo ontzettend goed aan de regels gehouden en daar ook best wat last van gehad leek het, dus blij dat je zoekt naar een andere manier.

    En, slim uiteraard, op je werk aangeven dat het niet zo lekker gaat, lekker dat het meteen zo oplucht ook!

  11. Emily in Paris lijkt me echt een leuke serie, toevallig had een vriendin van mij het daar ook over. Wat goed dat je hebt aangegeven dat je niet zo lekker in je vel zit, dat alleen al kan zo’n opluchting zijn! Ik vind het zelf heel moeilijk om zulke dingen te bespreken, vooral omdat ik vaak zoiets heb van ‘het waait wel over.’ Echt stom eigenlijk, want ik vind het juist heel knap als anderen dit wel delen!

  12. Oooh vanwaar komt die carrot cake? Ziet er heerlijk uit en altijd fan van nieuwe koffiebarretjes om te ontdekken. :-)

Geef een reactie

Sluit Menu
×

Winkelmand