Dagboekje van september #1: Home alone

Met een klein beetje vertraging… hier het eerste dagboekje van September!

Ik begin dit dagboekje met deze prachtige foto van mijn lunch ergens begin september. Nu ik weer full time werk zijn mijn dagboekjes iets minder spannend, maar m’n lunch wordt er eigenlijk wel beter op. Meestal eet ik gewoon boterhammen, maar omdat al m’n collega’s allemaal salades en warme maaltijden meenemen (zou dat iets Belgisch zijn?) word ik geïnspireerd om dat ook te doen. Dit was trouwens Harira, een goedgevulde Marokkaanse soep.

Oh en ook iets wat ik leuk vind aan m’n werk: er wordt zo vaak iets getrakteerd! Vooral met éclairs maak je me blij :-)

Begin september was het eindelijk weer een beetje mooi weer. Wat hebben we daar lang op gewacht he? Wij luidden het weekend in bij mijn schoonouders in de tuin met een alcoholvrije cava, die verrassend lekker was!

Op zaterdag gingen m’n vriend en ik uitgebreid ontbijten buiten de deur. Ik vind dat altijd zo gezellig! We hadden even een momentje samen omdat m’n vriend bijna 2 weken naar Zuid-Frankrijk ging om te surfen.

Ik vind afscheid nemen nooit leuk, maar stiekem vind ik het best fijn om af en toe het rijk voor mezelf te hebben. Hoe blij ik ook was toen we na een lange-afstandsrelatie eindelijk gingen samenwonen, het is best gek om na zoveel jaar op jezelf te hebben gewoond opeens 24/7 samen te zijn met iemand. Zeker tijdens de pandemie natuurlijk. Dus ja: alleen maar fijn dat we af en toe ook zonder elkaar op vakantie gaan ;-)

Ik verveel me overigens nooit, ik had namelijk meteen een leuk uitje gepland: mooie lingerie kopen van mijn eerste salaris. Ik probeer altijd een cadeautje voor mezelf te kopen van het eerste salaris van een nieuwe job. Ik hou van mooie lingerie (bovendien, eens je een wat duurdere bh hebt wil je niet meer terug. De pasvorm en kwaliteit is zoveel beter!) en een vriendin wees me op een hele toffe lingeriezaak in Antwerpen waar je op afspraak shopt, zodat je rustig de tijd hebt om van alles te proberen.

Ik ben in ieder geval heel goed geslaagd. Ik deelde er op Instagram al wat over, maar zal mijn favoriete merken nog eens noemen: Aubade, Simone Perele, Lise Charmel en Chantelle.

Daarna hebben we nog in het zonnetje op het terras gezeten bij een Italiaanse traiteur – echt vakantiegevoel!

Zondag was een bijzondere dag. Sinds jaaaren ging ik weer eens naar een festival! Door corona kon dat natuurlijk lange tijd niet, maar ook daarvoor was ik al even niet geweest door de hele emigratie etc. En wauw dit was ZO leuk! Ik ging samen met twee collega’s. We hadden heel veel geluk met het weer – 25 graden en zonnig – en iedereen was gewoon ZO blij om weer te kunnen dansen en ‘normaal’ te doen. Vooraf moesten we onze qr-codes laten zien en that’s it. Ik vond het super goed geregeld en echt heel fijn om weer zoals vanouds te kunnen dansen. Ik geniet er nu nog steeds van na haha.

Maandagavond sprak ik met twee vrienden af om eten af te halen en op te eten in het park vlakbij ons nieuwe huis. Ik kan me nog steeds niet helemaal voorstellen dat we hier straks wonen, maar het was heel leuk om in onze nieuwe buurt te zitten. Het is een toffe bruisende plek en ik ben sowieso heel blij met een park om de hoek.

Door de week heen maakte ik niet zoveel foto’s, behalve deze op vrijdag. Toen hingen we prikborden op, wat ons kantoor gelijk een stuk gezelliger maakt. Je hebt mensen die het best gedijen in een klinisch witte ruimte zonder muziek. Ik ben precies tegenovergesteld: muziek, een beetje rommel en vooral veel dingen om me heen zorgen er juist voor dat ik geïnspireerd ben en goed kan werken.

Vrijdag na werk pakte ik de trein. Ik kijk nog steeds m’n ogen uit op het centraal station, zo’n mooi gebouw! Ik vertrok in het bewolkte Antwerpen…

..om na 30 minuutjes in zonnig Breda aan te komen!

Ik had afgesproken met Judith. Zo fijn dat dit gewoon weer kan. 30 minuutjes is echt helemaal prima, het is zo leuk om weer even bij te kletsen. Het is jammer dat Utrecht niet zo makkelijk te bereiken is, maar ik ben al blij met Judith op een steenworpafstand. Kijk ook hoe happy we zijn :-)

Na een drankje op een terras verplaatsen we ons naar een nieuwe hotspot in Breda (vertelde Judith me, ik ken Breda eigenlijk nog niet zo goed!): Reparola pasta bar, waar we een heerlijke pasta burrata met groene asperges en pesto aten. Yum.

Dit weekend ging ik de stad in met een andere vriendin. Ik heb eigenlijk alleen maar deze foto, maar meestal is dat een goed teken ;-)

Het is de laatste tijd wat stiller op m’n blog maar dat komt eigenlijk gewoon omdat ik heel happy ben. Voor mijn gevoel gaat het eindelijk, na misschien wel 2 jaar, weer écht goed met me. M’n werk is leuk, m’n sociale leven komt weer op gang, Antwerpen is tof… Ik las laatst nog deze blog terug en ahh dan voel ik die pijn weer haha. Ben zo blij dat het me toch is gelukt om m’n draai hier te vinden. Nu nog even de balans vinden met het bloggen, maar dat komt helemaal goed. Ik heb in ieder geval weer genoeg inspiratie!

Dit bericht heeft 9 reacties.

  1. Irene

    Ik zou ook met dat dubbele gevoel zitten: geen afscheid willen nemen / vriend missen maar dan toch ook blij zijn om eens een tijdje alleen thuis te zijn :) Het lijkt alleszins wel alsof je er goed van hebt genoten!

  2. Stephanie

    Ik ben blij voor je dat je je draai hebt gevonden! Je merkt het ook aan de manier waarop je je posts tikt dat je een heel tevreden mens bent haha. ^_^

  3. Charlotte

    Zo fijn dat je happy bent! Dat is ook echt te lezen in je blogposts. Het ziet er weer zo lekker uit ook al het eten, en die eclair! Yum!

  4. Harma

    Wat fijn dat je je weer goed voelt! En een leuk dagboekje om te lezen :)

  5. Marieke

    Wat fijn dat je je weer wat lekkerder in je vel voelt! Ik lees je blog trouw maar laat eigenlijk nooit een reactie achter. Stom eigenlijk! Maar vandaag doe ik dat wel en wil je laten weten dat ik alles nog altijd met veel plezier lees ook al is de frequentie wat minder. Dankjewel voor alle inspiratie en het kijkje in jouw leven! Geniet van de nazomer!

    1. Ah zo leuk om te horen! Hoewel reden nummer 1 voor het bloggen nog altijd (al sinds mijn 11e) een uitlaatklep is, is het wel extra fijn om te weten dat het gewaardeerd wordt :-) Bedankt dat je de moeite nam om een berichtje achter te laten!

Geef een antwoord