Afgelopen week overleed mijn oma. Ik ben verdrietig, maar vooral dankbaar dat ze zo lang in mijn leven is geweest. Omdat mijn dagboekje vorig weekend online kwam, hier nog een foto van de zondag. We gingen op bezoek bij de oma van mijn vriend, om een gelukkig nieuwjaar te wensen. Goed excuus dus om me een beetje op te doffen, ook al bleven we op afstand en hield ik m’n jas aan haha. De
In november besloot ik om eens te switchen van wekelijkse dagboekjes naar maandelijkse dagboekjes, om te zien of me dat beter zou bevallen. Nou.. niet echt! Ik heb het bloggen echt gemist! Ik vind het helemaal niet leuk om zo ver terug te moeten blikken haha. Ook merkte ik dat ik halverwege de maand soms foto’s vergat te maken. Maar goed, jullie hadden ‘m tegoed: mijn dagboekje van december. December betekende adventskalenders! Ik had
Ik twijfelde even of ik hier over wilde bloggen, want het voelt een beetje privé. Tegelijkertijd is iedereen wel eens onzeker dus is het onzinnig om me hiervoor te schamen. Ik hoop dat  ik door over mijn angsten en onzekerheden te bloggen wat herkenning kan bieden. Misschien geeft het je een zetje in de juiste richting. Angst in cijfers Allereerst: hoe vervelend ook, het is heel normaal om je wel eens onzeker of angstig
Yes, de kerstperiode is begonnen! Kerst zal dit jaar anders dan anders zijn (ik weet bijvoorbeeld niet of ik mijn familie nog ga zien dit jaar), maar 2 dingen blijven onveranderd: de kerstboom en adventskalenders! Woensdagavond haalden we onze kerstboom op bij mijn schoonouders. Vorig jaar hebben we ‘m na kerst bij hen in de tuin geplant. Hij heeft goed kunnen groeien – hij paste bijna niet meer in de auto haha! Vorig jaar
Joehoe, ik ben er nog! Bedankt voor jullie uitgebreide reacties onder mijn vorige dagboekje, mailtjes en berichtjes op social media. Ik heb er nog eens goed over nagedacht en ik denk dat ik voor de maand december eens probeer om een maandoverzicht te maken. En dan zien wat me beter bevalt! Voor nu nog even terug naar vorige week. Ik had zin in een gezellig avondje met m’n vriend, dus kookte ik risotto. Eigenlijk
Afgelopen week had ik een weekje vrij! Daardoor vergat ik een beetje te bloggen, vandaar dat je nu een dagboekje van de afgelopen 2 weken leest! Ik voel me altijd een beetje een oma met dit boodschappenkarretje, maar het is een van onze beste corona-aankopen. Want in je eentje boodschappen te voet doen is echt een hele workout als je die tassen naar huis moet slepen. Dit karretje kan ik helemaal vol laden en
Kleine biecht: ik had geen zin om dit dagboekje in elkaar te zetten. Omdat ik wist dat het echt een gaar dagboekje ging worden met weinig foto’s :’). Maar ja, wat wil je ook. We zitten inmiddels ruim 8 maanden in deze pandemie en nu de dagen donkerder worden wordt het leven er niet spannender op. Ik merk ook echt dat ik af en toe het gevoel heb dat we in een sleur zitten.
Deze week zaten we deels nog in quarantaine, omdat we de week hiervoor op bezoek bij mijn familie in Nederland waren geweest. Nou is ons gewone leven inmiddels niet zo spannend meer waardoor mijn dagboekje niet heel veel afwijkt van normaal ;-) Op dinsdag komt bij ons altijd de Hello Fresh box, maar op maandag was onze koelkast op ontbijtspullen na helemaal leeg. Dus bestelden we poké bowls. Support de horeca hè? ;-) Op
Ik bereid je alvast voor: dit wordt een beetje een karig dagboekje. Afgelopen week zat ik in quarantaine bij mijn ouders. Werk ging gewoon door en alle vrije momenten gebruikten we vooral om bij te kletsen. Levert niet zoveel leuke plaatjes op ;-). Behoefte aan meer leesvoer? Abonneer je dan op mijn nieuwsbrief, vanmiddag gaat er weer een nieuwe uit! Dit is een beetje hoe de dagen bij mijn vader eruit zagen. Overdag werken